![]() |
| ''piękniś''? |
Pewnego razu stał przywiązany do pala pewien koń.
Odpoczywał, po swojej pracy. Ta praca to było oranie ziemi. Kiedy tak pił sobie
wodę zauważył kuca, którego jego pan kupił na targu. Tak, tak! Jego piękność
była ogromna. Pan kucyka, przywiązał ‘’nowego’’ na łące. A ten zamiast jeść
soczystej trawki zaczął dumnie podrygiwać łbem i wywijać ogonem na wszystkie
strony. Koń który pracował przy orce
zobaczył jego poczynania. Wiedział też czemu jego pan go kupił. Ten który
pracował był już bardzo stary i ledwo mógł ciągnąć narzędzie do orania ziemi.
Zaś koń który był na łące niczego takiego nie przeczuwał. Kiedy zmęczony stary koń został odprowadzony
do stajni zobaczył kroczącego dumnie ‘’nowego’’. Ten ‘’nowy’’ rzekł do starego:
- Jestem piękniejszy od ciebie! – Rzekł pogardą- nie wiem
gdzie mnie prowadzą lecz przeczuwam że chcą mnie wziąć na wystawę- zakończył.
Stary koń tylko zaśmiał się w duszy. Następnego dnia staruszek mógł spokojnie
się paść gdy już nie ‘’nowy’’ musiał orać ziemię. Z tego nauczka taka: ''Nie sądź po pozorach''!
Dokładny opis kuca fiordzkiego
Maść- izabelowata lub lekko biała
Grzywa- biało-czarna
Kopyta- szaro-czarne
Przezwisko
'' Piękniś''

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz